"FLOWER" BY TASOS LAZAR

Jun 10, 2014 2759
Published in Art

Φέτος -πέρασε κιόλας ένας χρόνος και κάτι!- υπό τον συμβολικό τίτλο "Flower" και στα πλαίσια της έκθεσης "Art&Fashion Event 2014" με επιμελητή τον βραβευμένο εικαστικό Μιχαήλ Ρωμανό, θα έχω την συγκινητική ευκαιρία να σας παρουσιάσω μια διαδραστική installation τέχνης, η οποία "μιλά" για όσα φθείρονται, χάνονται ή υπάρχουν κάπου αλλού και ανθίζουν μόνα τους, για όσα πρέπει να θυμόμαστε, να αναμένουμε ή να ελπίζουμε στο μέλλον.

Rate this item
(1 Vote)

Κι όλα αυτά μέσα από την ηθική και πραγματικά ανεξίτηλη γραφή της ποίησης του Κ.Π. Καβάφη, του Τάσου Λειβαδίτη και της σύγχρονης διηγηματογραφίας. Ένας φόρος τιμής, ένα μνημόσυνο τρόπον τινά, ένα μήνυμα που πρέπει να μεταδοθεί τώρα και να υπενθυμίσει -ηχηρά ή υπαινικτικά- την παρουσία μας, ατομικά, συλλογικά, στην ανθρωπότητα, στο σύμπαν ολόκληρο, για πάντα, "έστω και με σπασμένα φτερά", έστω κι αν πέσει κάτω. Θα έχουμε την ευκαιρία να "συζητήσουμε" για τις σύγχρονες μάσκες που μας έτυχαν να φοράμε, τα σκουπίδια που σέρνουμε στις τσέπες μας και μια "θλιβερή φρουτοσαλάτα" που δεν έγινε λαχταριστή τούρτα. 

Στο 1ο μέρος της διαδραστικής παρουσίασης θα κληθούμε να απαλλαγούμε έστω από ένα περιττό πράγμα, ένα βαρίδιο μέσα ή έξω μας, ένα σκουπίδι που έχει γεμίσει βασανιστικά τη ζωή μας. Αποδεσμευόμενοι έστω προσωρινά από την ύλη και το φορτίο της ερχόμαστε συμβολικά σε επαφή με μια πνευματική ιδεά: για όσο μπορούμε!

Στο 2ο μέρος της διαδραστικής παρουσίασης θα κληθούμε να φορέσουμε τη χαμογελαστή μας μάσκα, όπως φοράμε κάθε μέρα τη μουτσούνα μας, βρέξει χιονίσει, βρέχει δακρύζει, γελάει στη λιακάδα, και να θυμηθούμε ότι "κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν".

Στο 3ο μέρος της διαδραστικής παρουσίασης θα κληθούμε να αναμείξουμε τα πιο απρόσμενα υλικά, όπως σε ένα μίξερ κάθε φορά μπλέκουμε σκέψεις, συναισθήματα, βλακείες, θυμούς, ελπίδες, χαρές. Θα φτιάξουμε την πιο "θλιβερή φρουτοσαλάτα" σαν υπενθύμιση του τι είμαστε: θνητοί αμαρτωλοί με λάθη τραγικά που ακόμα στέκονται εδώ και παλεύουν.

 

Σύλληψη: Tasos Lazar

Απαγγελία: Εμμανουήλ Πετράκης, Μαρία Πόβη και Στεφανία Φιλιάδη.

 

Κείμενα αντί Επιλόγου:

1. 

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Κ.Π.Καβάφης

 

2. 

Τίποτα.

Κοιμήσου.
Εμείς τελειώσαμε.
Δεν έχει δάκρυα πια.
Κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου είναι να έχει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα είναι όταν χρειάζεται να παραμερίζει την καρδιά του.
Kαι σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον.
 
Τ. Λειβαδίτης

 

3.

‘‘Ξέρω γιατί απελπίζομαι συχνά. Είναι γιατί θέλω όλοι να με αγαπούν και αυτό είναι ανθρωπίνως αδύνατον. Θα μπορούσα να είμαι το πιο ζουμερό, το πιο γευστικό, το πιο συναρπαστικό ροδάκινο του κόσμου και να προσφέρομαι σε όλους. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στα ροδάκινα, αυτοί ίσως θελήσουν να γίνω μπανάνα.’’.
Πόσο συχνά δε γινόμαστε μπανάνες για τους άλλους, που θέλουν ροδάκινα! Τι θλιβερή φρουτοσαλάτα! Είναι προτιμότερο να πεις στον άλλο: ‘‘Λυπάμαι πολύ που δε μπορώ να είμαι μπανάνα, θα το ‘θελα πολύ να ήμουνα μπανάνα για εσένα. Βλέπεις, όμως, είμαι ΡΟΔΑΚΙΝΟ!’’.
Και ξέρετε τι θα συμβεί; Αν περιμένετε αρκετά, θα βρείτε κάποιον που του αρέσουν τα ροδάκινα. Και μετά θα μπορείτε να ζήσετε σα ροδάκινο και όχι σα μπανάνα. Σκεφτείτε χάσιμο ενέργειας που έχει κανείς προσπαθώντας να γίνει μπανάνα όταν είναι ροδάκινο!"

Λεό Μπουσκάλια, "Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις.".

  • Image Gallery